~: Can this be love :~
posted on 29 Jun 2006 03:05 by more-feel in Faith
Can this be love?
Im feelin right now
I know for certain Im feelin right now
I dont recall ever feeling this way
Tell me what does one say
The one who makes me feel this way
Can this be love?
Im feelin right now
I am not sure of this feelin somehow
Why do I tremble whenever youre near?
I cant seem to say
My words so youll hear
This is the first time
Im gonna say I love you
Its the first time
I ever felt so helpless deep inside
If I had to say a thousand times
I tell you once again
This is the first time
Im gonna say I love you
Can this be love?
Im feelin right now
I love the feelin its giving me now
Voice inside me is guiding me now
Is telling me now
To take your hand and say
This is the first time
Im gonna say I love you
Its the first time
I ever felt so helpless deep inside
If I had to say a thousand times
I tell you once again
This is the first time
Im gonna say I love you
This is the first time
Im gonna say I love you
Its the first time
I ever felt so helpless deep inside
If I had to say a thousand times
I tell you once again
This is the first time
This is the first time
Its the first time
Im gonna say I love you
Love you
----------------------------------------
มีหลายคน
บอกชั้น
ว่าความรักที่มีให้กับเธอ
มันช่างมากมาย
เพื่อนของชั้น
บอกว่า
ความรักที่มีให้กับเธอ
เป็นเรื่องจริงจัง
ตัวของชั้น
กำลังตัดสินใจ
ความรักที่มีให้กับเธอ
จะดำเนินต่อไปอย่างไรดี
ครั้งหนึ่ง ชั้นไม่คิด
ความรู้สึกนั้นคือ
ความรัก
ชั้นคิด ว่าชั้นคงไม่สามารถรักเธอได้
[ความจริงแล้ว สามารถรักเธอได้
แต่ไม่อาจรั้งเธอไว้ได้ต่างหาก]
ชั้นพยายามคิด ว่า สิ่งนั้น ไม่ใช่
ความรัก
ชั้นพยายาม ที่จะหาเหตุผล
ให้กับความรู้สึกของชั้น
ชั้นคิดว่าไม่อาจรักเธอ ได้
เพราะไม่สามารถทนความเจ็บปวด
ที่มันจะต้องเกิดขึ้น
ชั้นรู้ดีว่า ความรัก
ไม่ได้มีแต่ความสุข
แต่สุดท้าย
สุดท้าย
ชั้นก็ไม่สามารถปฏิเสธตัวเองได้
ว่าชั้นไม่ได้รักเธอ
การยอมรับ ว่า
รักเธอแล้ว
เป็นเรื่องง่าย
แต่เรื่องราวหลังจากนั้น???
ตัวชั้น
ที่มองแต่เธอ
คิดแต่เรื่องของเธอ
ไม่ว่ายามที่มีสติ
หรือเหม่อลอย
ทุกลมหายใจเข้าออก...กลายเป็นเธอ
อย่ายิ้มและอย่าหัวเราะนะ
มันไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับตัวชั้นเลย
ชั้นไม่ได้อยากจะทำอย่างนั้น
แต่มันเกิดขึ้นเอง โดยที่ชั้นไม่สามารถควบคุมได้
มันน่าดู น่าชื่นชมนักหรือ
การที่เอาชีวิตของตัวเองไปผูกติดกับคนอื่น
เอาความรู้สึกอันแสนสำคัญไปให้คนอื่น
ชั้น..... ไม่ได้อยากรักเธอ
แต่ว่าชั้น
ก็.......รักเธอ
เหมือนคนโง่
เหมือนคนบ้า
ทั้งๆที่รู้ตัว
ทั้งๆที่ความคิดของชั้นปฏิเสธ
แต่สายตาของชั้น
คอยที่จะเหลียวมองหาเธอ
หูของชั้น
คอยที่จะเงี่ยฟังเสียงเธอ
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใน
ในฝูงชนมากมายสักแค่ไหน
ชั้นก็สามารถรู้สึกได้
ถึงการมีอยู่ของเธอ
เพียงแค่ชั้น
ได้หายใจร่วมในอากาศเดียวกับเธอ
เท่านี้ชั้นก็มีความสุขแล้ว
(ความสุขอันแสนมักน้อย)
(( มักมากไป ก็คงจะเรียกว่าความสุขไม่ได้เลยน่ะสิ))
ชั้นรู้ว่า...
ไม่มีทางใด ที่ชั้น
จะได้รับความรักจากเธอ
...แต่ชั้นก็ยังรักเธอ...
รักแบบโง่ๆ
รักแบบงมงาย
รักอันแสนหวาน
รักมักน้อย
รักริบหรี่
รักเจ็บช้ำ
(มาโซคิส)
รักแบบสดใส
(ไร้สติ)
รัก....
ไม่ว่าจะแบบไหนก็....รัก ....
สิ่งที่ชั้นทำได้
คงเพียงแค่มองเธอจากที่แสนไกล
และพยายาม ที่จะทำทุกวิถีทาง
เพื่อยื้อเธอให้อยู่ในสายตาของชั้นให้นานที่สุด
เวลาของชั้น
ความคิดของชั้น
การกระทำของชั้น ต่อจากนี้
มันจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น
...เพื่อเธอ...
และ
เพื่อตัวของชั้นเอง
ชั้นจะพยายามในวิถีทางของชั้น
เพื่อรักษารอยยิ้มของเธอเอาไว้
แม้ว่าชั้นเอง ที่จะเป็นฝ่ายต้องจมกองน้ำตา
แต่ก็ช่างเถอะนะ
เพราะให้ชั้นพยายามเพื่อเธอ
....มันง่าย ....
ง่ายกว่าการที่ชั้นพยายามตัดใจเสียอีก
ในเมื่อยอมรับไปแล้ว
ก็ต้องรับผิดชอบ ความรู้สึกของตัวเองด้วย
ถึงแม้จะบอกไปว่ารักเธอ และจะพยายามทำเพื่อเธอ
[เพื่ออนาคตของชั้น ที่จะยังคงมีเธออยู่ (ห่างๆ)]
แต่ว่า ก่อนที่จะรับผิดชอบความรู้สึกที่มีต่อเธอ
ตอนนี้ ชั้นของรับผิดชอบตัวของชั้นเองได้ไหม
เมือใดที่ชั้นพร้อม
ทุกสิ่งที่ชั้นจะทำต่อจากนั้น
เพื่อเธอ
และ
เพื่อชั้น ... ที่รักเธอ
ชั้นรักเธอ ....
เท่ากับที่
ชั้นรักตัวชั้นเอง
ความรักที่ชั้นมีต่อเธอ
จะปกป้องชั้น จากสิ่งเลวร้ายทั้งหมด
เพราะความรักที่ชั้นมีต่อเธอ
มันช่างสวยงามและแสนดี
ความรัก ที่ให้ทั้งอนาคต และ ความหวัง
(แม้อนาคตจะไม่ได้มีร่วมกับเธอและก็เป็นความหวังอันริบหรี่หวิดดับอ่ะนะ)
แต่มันก็ดีกว่าที่ชั้นจะปล่อยให้ใจว่างเปล่า
แล้วมีผู้คนมาเดินผ่านไปมา
(สู้ให้เธอเอาไปเหยียบเลยไม่ดีกว่าหรือ เช่นนั้นหน่ะ?)
เอาเป็นว่า
ชั้นสัญญา ชั้นจะรักเธอ ... ให้เทียบเทียมกับที่ชั้นรักตัวเอง
ชั้นจะไม่ทำร้ายตัวเอง และไม่ทำร้ายเธอ
รักของชั้น จะเป็นรัก ที่ให้เธอ
ไว้สักวันที่ชั้นพร้อม
ชั้นจะปรากฏตัวต่อหน้าเธอ
และบอกว่า
- สวัสดี -
(อย่าคิดว่าชั้นจะบอกรักกับเธอ เพราะบอกไปก็เท่านั้น
งี่เง่าน่า เป็นเพื่อนที่ดีมากๆต่อกันเถอะ)
แค่รักมักน้อยก็เจ็บใจจะแย่อยู่แล้ว
ขืนมักมาก มีหวัง กระอักตาย พอดี
PS.1
ถ้าชั้นพร้อมแล้วเจอกันนะ
(เมื่อไหร่จะพร้อม??? ................. ไม่รู้สิ อีกปีนึง หรือ 10 ปีมั๊ง )
PS.2
เธอไฟท์ ชั้นไฟท์ ..... แล้วเราเดินไปด้วยกันนะ
(แต่ว่าชั้นจะเดินห่างๆเธอซัก 500 เมตรน่ะ)
PS.3
ชั้นรักเธอ....รึเปล่า???
สิ่งที่ชั้นทำอยู่นั้น (และต่อจากนี้)
จะเรียกว่า รัก ได้มั้ย ?